(755 
maar die heillooze” staatkunde, welke haar dachte 
wijsheid te zijn, doch welke het middel moest: 
worden tot haren ondergang (g). 
_ Eenigzins meer aandacht en gezette overwe- 
ging verdient het, dat Paurus op eene andere 
plaats- in den laatst aangehaalden brief (4), zulk 
eene gesteldheid des harte voorstelt als een ge— 
| volg ‘van de kennis, welke, naar de doorgaan- 
de leere des Bijbels, ons zeker uitsluit van de 
zaligheid des Hemels, namelijk, hoogmoed en 
opgeblazenheid: Hij schrijft daar: de ‘kennis 
maakt opgeblazen, En niet alleen kan hieruit 
aanleiding genomen worden, om: haar gevaarlijk 
en schadelijk voor den mensch te achten, zoo’ 
schadelijk en gevaarlijk, dat zij hem verhindert 
zalig te worden; maar meermalen hebben ook 
dweepzucht en een min verlichte iĳver voor 
Godvrucht en deugd, dadelijk misbruik, van 
deze plaats gemaakt, om ten ernstigste, afte wâ- 
nen van de beoefening der Wetenschappen en 
die voor te stellen als zeer nadeelig voor, het 
eeuwig welzijn der menschen. Zien wij dus, 
in welken zin wij zijne woorden hebben opte- 
vatten. Hij begint in het achtste, hoofdstuk 
van zijnen eersten brief aan de Corintbiers met, 
hun te kennen, te geven, dat hij hen, wilde 
on= 
(8) Verg. v. p. Parm over Jezaïas dit d, he ph 
(4)- 1 Corinth, VIIF, 1, °° 
