(67 ) 
dwazen hoogmoed „tegen de liefde „ welke alleen 
aan alle gaven hare waarde moet geven en eeu 
wig de hoofdzaak blijven, te zondigen ente 
vertragen in het najagen dezer hemeldeugd (w). 
Verder kunnen hier nog, gelijk gezegd is, 
in aanmerking komen zulke plaatsen der Hei- 
lige Schrift, in welke het vergaderen van ken- 
mis en wetenschap wordt voorgesteld als eene 
bezigheid, ‘voor welke de mensch op deze 
aarde niet is berekend, of welke niet over= 
eenkomt met zijn gela: terwijl hij het. be- 
oefenen der deugd alleen hebbe te beschouwen 
en te behartigen, als de taak hem aanbevo= 
len. Zoo leeren wij, bij voorbeeld: in den 
Prediker (x), dat het eene kwelling des gees- 
tes is zich wijsheid en wetenschap te verga 
deren, om det in veel wijsheid veel verdriet 
is,en hij, die de wetenschap vermeerdert, ook 
de smarten vermeerdert. * Veel lezens wordt 
dan ook in hetzelfde Bijbelboek op eene an- 
dere plaats (#) voorgesteld als vermoeijingen 
des vleeschs, terwijl als het eind en de slotsom 
van alles, wat gehoord is,‚ en waarin de gan- 
sche pligt en het geheele geluk des menschen (2) 
(w) Vergel. BosveLp op 1 Corinth, XII, en 
_ (x) Hoofdst, I, 17, 18, 
(&) Hoofdst. XII, 12, 15, 
@) Dit meen ik de zin te zijn der spreek wijze DINA ban eige 
dit is de gansche mensch, Verg, den Bijbel door-v. Dn. Paz, 
