(58) 
dari welkerwip onze madere en ozekere kennis vâët 
de Hemelsche gelukzaligheid te danken’ hebben; 
leefden, ook in zichzelve; over het algätmeen ; okee 
zeêr aanbevélingswaardig: kunnen worden geacht. 
De-Joodsclie geleerden van dien tijd toch bevlij- 
tigden zich alleen op eene zoo donkere en ges 
heimzinnige , als nattelooze wijsgeerte, of op 
eene” zeer zinnebeeldige en ingewikkelde wijze 
wan verklären hunner Godsdienstige schriften , 
©f’ eerie naauwkeurige kennis’ van geestelooze. 
overleveringen en devuiterlijke plegtigheden van — 
defi» godsdienst. En wat de Grieksche en Ros 
meinsche wijsgeren betreft (behalve, dat hunné 
scholen, over het algemeen , ‘niet voor allen 
ópenstonden , maar alleen voor de zalken, van 
wêlke zij eene ruime belooning konden virwaeha 
Hen (7), en zij er zich zeer weinig aan lieten 
gelegen liggen, om hui licht onder het volk te 
vérspreiden) zoo waren de Weterischappeù wel- 
ke zij beoefenden, of welke men uit hunne 
schriften konde leeren’; ook meestal niët van diëti 
tart, dat zij voor de’ vatbaarheid van het ál2 
gemeen waren berekend ,of men aan dézelve éen 
zeer. nuttige. strekking konde, toeschrijven. „De 
een onderwees en beoefende eene. valschelijk ge- 
naamde welsprekenheid , meer, ten doel hebben- 
de 
Ken Cf. E. Vv. gien de: „ratione docendi BeiNlelea 
Witten, 1780, p. Jo seqq et scriptores ìbi laudati, 
