(57) 
volk. „Wierden er nu in denzelven-riĳĳjké en mit 
voerige taferelen. gemaald. van den -treffelijken 
_amvloed der. ‘Wetenschappen. op - het: geluk: van 
het volgend. leven; vonden wij er „met veel op- 
hef gewag winsnhd ‚van derzelver beoefening „en 
in-vele bijzonderheden aangewezen, hoe: die. bij= 
blijvend, zal dienen ter vermeerdering «der Hemel- 
sche.gelukzaligheid; zoo zoude. dit-meer geschikt 
zijn’, om. bij zulken , wier omstandigheden hun 
niet veroorloven eene uitgebreide „kennis, van 
vele „zaken: op: te. doen „ eu, hunnen. geest door 
wetenschappelijke beschavingste versieren en te 
verrijken, ontevredenheid, met hunnen. toestand 
te verwekken „en begeerten gaande, te maken, 
welke. zij niet zouden kunnen bevredigen, dan 
om „hen „wijs te maken” tot zaligheid. „En, uit 
_dien,hoofde alleen „moeten wij het zeker reeds 
aanmerken, niet, als een gebrek, „maar‚als een 
blijk van hanad wijsheid, dat de gewijde schrif- 
ten niet uitdrukkelijk, gewagen van wetenschap- 
| pelijke. kennis en beschaving, als geschikt, om, 
op, den duur, ook in een volgend leven, ade 
te werken ter bevordering van. ons geluk. 
“Daärénboven moetén. wij dat zeêr wijs noe- 
men’, om dat de Wetenschappen, op welker be- 
oefening men zich vooral toelegde in die tijden, 
in „welke de schrijvers der gewijde schriften, 
ea aan 
