(29 ) 
inheren, … hoe «wij (eens met. vainnidende schra+ 
den aanvingen op hetzelve-te gaan, en: hoe; wij 
het; niet dan met: veel moeite: en. inspanning; 
door den tijd zoo. ver- hebben gebragt, dat wij 
nu meer rustig kunnen voortspoeden. Ook de 
vatbaarheid. voor zuiver em edel genot: ontwiks 
keldt. zich van tijd: tot-tijd’ in onzen: geest; 
Gelijk wij dien’ trapswijzen voortgang: in onze 
eigene ziel ondervinden, zoo bespeuren wijdien 
ook bij anderen, zoo ver onze waarnemingen 
in dit opzigt kunnen reiken. Het moge soms 
schijnen, dat het tegendeel van denzelven- bij 
den eenen of anderen plaats hebbe; hier mogé 
een uitmuntend genie zich op Bh ‚ in eenig 
vak van Wetenschappen, op eene aanmerkelij— 
ke hoogte schijnen te plaatsen en den tusschen 
stand tusschen het eene en andere vak, als bij 
eenen sprong, te overschrijden ; daar,moge het 
ons voorkomen, als of een ander, op eenmaal 
veranderende van zin, van een buitensporig le- 
ven: afsta en door deugd en Godvrucht boven 
anderen uitmunte; ginds moge het zich laten 
aanzien „ dat een derde eensklaps, smaak. krijge 
in. betere, den, mensch. meer. waardige „ genietin» 
gen en vatbaar, worde voor, de edele. en, zuivere 
genoegens „ welke, hij tot, hiertoe. versmaadde: 
| Doch, wanneer, wijden inwendigen baker 
\ dra 
