’ 
(26 ’) 
„Joren hebben alle werkzaamheden , uitspanúingen 
en genietingen, welke, minder edel van aard, 
alsdan «onze belangstelling niet zullen kunnen 
opwekken ‚ tnaar met dezelfde onverschilligheid 
en minachting door ons zullen worden beschouwd, 
met welke wij als mannen op’ het speelgoed en 
de dwaasheden der kinderen neerzien. Doch hoe 
zoude het ons. tmmer waarschijnlijk kunnen voor- 
komen dat hetgeen hier, met aller toestemming 
en op goede gronden , wordt aangemerkt als” be- 
hoorende totonze edelste en waardigste bezighe- 
‘den „in-eenen toekomstigen staat van geluk ge 
heel zoude-ophouden belangrijk te zijn en“ mede 
te: werken om ons te veredelen en gelukkig te 
maken? Het is waar, de wetenschappelijke 
oefeningen vande eerste jaren onzer jeugd be- 
hoorden in die jaren , ook, wat werkzaamheden 
en genotbetreft, tot de edelste bezigheden , met 
welke wij ons konden onledig houden, en toch 
kunnen die ‚in onzen mannelijken leeftijd en na 
het maken van aanzienlijke vorderingen in ken- 
nis en wetenschap niet meer voor ons geschikt 
geacht worden. Even zoo zoude men kunnen 
meenen , dat-wij ook in den toekomstigen geluk- 
staat de tegenwoordige beoefening der weten 
schappen ‚hoe edel ook thans door ons te ach=- 
ten, en de, door dezelve, aangeleerde kundighe- 
den, als het waregeheel zouden kunnen ontwas- 
sen 
