(7) 
het “genot van de zaligheid des toekoimstigen lez 
vens ond steeds "zullen “blijver: herinneren onb 
-aardschd-teven en: deszelfs; bezigheden. Hoe groot 
soókshéête geluk: moge «zijns hetwelke wij een” 
„maal genieténs, de: „Herinnering zal, nooit tt kun* 
nensrworden’ verdrongen: door de nieuwe. werk | 
zaämheden éri' genietingen; welke ons zoo’ ge 
lukkig, zullen:thaken, ‘de nieuwe: voorwerpen 5 
welke lons- zullër omringen „de “nieuwe: betrek 
kingen, welke wij: zulen.…aanknoopen; het ges 
_szelschap;-in hetwelk, wij ons bevinden. en de 
veoruitzigterislop. steeds. toenemende zaligheid ; 
welke -ons-bestendig „zullen. verblijden: „Want 
„welk „eri: hoe: groot: beetvogeluk swijsons zhogen 
voorstellêng:het;-zoude;wóorvonsj die+wij nu les 
venwgeeresw aarde-kunnen;hebben; zoodra ‘wij 
tusschen,‘ hetzel vesten „onze tegeniwoordigesorede= 
lijke: em zedelijke ontwikkeling» alle, verband 
zagen, ophouden jodoor-het-venlies van het „ge: 
woel; dat-wij Mezelfde waren ten! ‘blevenen: van 
de: Bewustheid jdatoënvhoe! wij óp deze: aârde 
teefdendr-Geert vwijfelokan erts zijn; of wij 
wilen er óók inder Hemel dats: blijven denken; 
hoeronse verstand: ziëh hier: heeft ontwikkelds 
hoer wij. daàf door an trapstot trapvinskurdig= 
heden’ zijn toegenomen; en „Welk veenen” invloed 
de Wetenschappen en ode Kennis ‚ door derzels 
ver beoefening verkregen; s hebben-gehad op dà 
„iiSÂ Bi vord 
