(65) 
‘vermeerderen, dan mogen wij “daaruit “ook met 
waarschijnlijkheid besluiten „ dat de Wetenschap 
pen, welke wij gedurende den tijd onzer voor 
bereiding voor de eeuwigheid hebben beoefend, 
ons ook nog in den Hemel zullen kunnen bij 
blijven en ter verhooging onzer zaligheid me- 
dewerken: immers in zoo verre, als dit niet 
volstrekt ‘onbestaanbaar blijkt te zijn met de 
‘bezigheden en genietingen, welke eenmaal die 
zaligheid zullen uitmaken. 
‚Verder, wij _kunnen ons geen vid kin 
voorstellen zonder de bewustheid en-het-gevoel, 
dat wij dezelfde zijn, die wij in een vorig. leven 
hebben bestaan en zijn werkzaam geweest. Ver 
loren wij toch in de eeuwigheid dat gevoel, die 
bewustheid , dan zou voor ons alle betrekking 
tusschen tijd en eeuwigheid ophouden, wij zou- 
den ons geluk of ongeluk in de toekomende we- 
reld niet kunnen beschouwen ‚ niet genieten of 
dragen. als het gevolg van ons bestaan en gedrag 
op het tegenwoordige. Het zou voor ons niet 
zijn, als of wij bleven voortleven, maar veeleer 
als of wij bij onzen dood. vernietigd wierden, en 
vervolgens ‘weder als geheel andere wezens te 
voorschijn kwamen. Alle denkbeeld van be- 
tooning 3 straf en verantwoordelijkheid zou geheel 
beni jan Zeker is het dus, dat wij, bij 
het 
