(128 ) 
zoe keurinen’ warden gezegd , ligtelijk kan voor 
steller, zal er straks ook noe een woord van 
móeten gezegd worden bij de: opgave van het 
blijvend mut, het welke wij van de genoemde 
Wetenschappen in den toekomstigen gelukstaat 
mogen verwachten, 
„Zien wij eindelijk op de wijze van , en de hulp= 
middelen tot derzelver beoefening; ook dit 
kan dienem, om ons in deze verwachting te be- 
vestigen. Immers wij beoefenen haar alleen 
door. waarnemingen op onze eigene ziel en die 
van anderen. én daaruit afgeleide besluiten: en 
het: eenige hulpmiddel, het welk ons daarbij 
ten, dienste staat, is de mondelinge of schrifte- 
lijke mededeeling van gedachten, Dat wij nu; 
ook, in het volgende leven; ons zelven en an— 
deren zullen kunnen. waarnemen en daaruit be= . 
sluiteri afleiden; dat wij dan ook, schoon. niet 
mondeling of schriftelijk , elkanderen onze ge= 
dachten: zullen kurmen mededeelen, is reeds 
meermalen. aangemerkt en behoeft hier niet te 
worden betoogd. | 
Ee Ook van deze Wetenschappen mogen wij ons 
dus Beloven, miet alleen, dat de hierdoor der- 
zelver beoefening verkregene kundigheden ons _ 
in éen’ volgend’ Teven zullen bijblijven, als de 
rondelen ; öp «welken wij onze kennis, die wij 
…—_ zul- 
