(173 ) 
menschelijké ‘Maatschappij ‚ die „zich eenige. Wee 
tenschap-'kiezen ter. beoefening ‚-niet uit. hoof 
de -van-hun’ beroep! ofovan kuinensstand;maar 
meer “tot ‘uitspânning «en vermaak; vof “tot/ver= 
poozing van de gewoone bezigheden van hun be= 
roep; verdient hier ook mog eene plaats’ de aan= 
beveling, om, zoo ver ónze aanleg en overige 
verkregene  kundigheden dit” toelaten , „ons bij 
voorkeur bij zulke Wetenschappew te-bepalens 
welke “ons ookin” de: eeuwigheid» van ‘bijblij= 
vend nut kunnen zijn. Uit hoofde vans ons hes 
roepen” onzen‘ stand» inde Maatschappij zijn 
wij niet zelden gebonden aan:eemg>vaktvan 
studie, hetwelk ons in de eeuwigheid minder 
rijke en bijblijvende vruchten belooft, en, wij 
moeten ons dit dan buiten twijfel getroosten 
uit gehoorzaamheid aa God, die ons in onzen 
werkkring’ geplaatst heeft „erdoor Zijne Voor- 
zienigheid ons onzen stand heeft aangewezen. 
Doch meerdere vrijheid hebben wij met opzigt 
tot onze Wetenschappelijke oefeningen, met 
welke wij meer ons vermaak en onze verpoo- 
zing van andere bezigheden bedoelen. In de 
keuze van dezelve mogen wij dus niet alleen 
ons rigten naar het meerdere nut, het welke 
wij ons van dezelve op den duur mogen belo- 
ven tot vermeerdering van ons geluk in de eeu- 
