EERSTE DEEL. 
Js er grond om te gelooven, dat de in dit 
leven beoefende Wetenschappen, ook in het 
toekomende leven, tot vermeerdering 
van den gelukstaat der zaligen 
zuilen kunnen dienen? 
N aauwelijks hebben wij deze woorden gele 
zen, of wij gevoelen, dat zij eene zekere alge- 
meen erkende waarheid, voor onbetwistbaar 
aannemen; namelijk; de voorduring van des 
menschen edelst deel,’ na de slooping van zijn 
ligchaam , of de onsterfelijkheid zijner ziel, Inde- 
daad, raadselachtig worden ons de voortreffe= 
lijke vermogens van den menschelijken geest; 
onverklaarbaar, de, onze natuur ingeschapene, 
zucht tot een voortdurend bestaan; wat meer 
is, hersenschimmig zelfs het geloof aan een 
volmaakt, wijs, goed en liefderijk Opperwe= 
zen, wanneer wij het nict voor uitgemaakt ze- 
ker houden, dat hoe zeer het ligchaam ook in 
stof en asch verkeere, de edele geest evenwel 
| nim 
