Gar) 
rend bestaan der ziele, ten spijt der verwoes- 
tingen des grafs. 
Duidelijker evenwel dan ten der oude ge- 
loovigen „ leerden Jezus en zijne Apostelen deze 
hooge waarheid: en hoe vele uitdrukkingen be 
staán er, waarin de Heiland ons van de onster- 
felijkheid. verzekert! Vreest nief, ( zeide hij, ) 
voor de gene die het ligchaam dooden, en de 
ziel niet kunnen dooden. Dit isde wil des ge= 
zen, die mù gezonden heeft, dat een iegelijk , 
die den Zoon aanschouwt, en in hem gelooft, 
het eeuwige leven heeft, en ik zal hem opwek= 
ken ten uitersten dage. Ik ben de opstanding 5 
en het leven. ==lk leveen gi zult leven. Die in 
mij gelooft zal leven, al ware hij ook gestor- 
ven: op dat ik niet gewage, van de verhevene, 
en plegtstatige beschrijvingen ‚ welke hij ons van 
de opstanding der gestorvenen, en hunne on- 
herroepelijke lotbepalingen mededeelt, In den 
zelfden toon, spraken de Apostelen: overal pre- 
dikten zij stellig de leer der onsterfelijkheid, en 
bragten dezelve, ‘evengelijk hun Meester, in het 
onafscheidelijkst verband met een volgend oor= 
deel; wij moeten, (dus drukt zich Paurus uit) 
allen geopenbaard worden voor den Regterstoel 
van Christus, op dat een iegelijk wegdrage , 
naar. 
