(1) 
bijblijvend, en van ons identiek bestaan onaf- 
scheidelijk bewust zijn, vinden wij derhalve de 
eenvoudige reden voor de noodzakelijkheid der 
herinnering aan ons tegenwoordig Eni ; 
in het volgende. 
Maar zal deze herinnering zich nu blootelijk 
bepalen tot het eenvoudige bewust zijn, afge 
scheiden van alle vroegere voorstellingen, of 
zal dezelve zich ook uitstrekken tot vorige vermo— 
gens en bekwaamheden ? ? Er is voorwaar niemand , 
die eenigzinis_ nadenkt hoe naauw de vat- 
-baarheden onzer ziel verbonden zijn met het 
bewust zijn zelve, ja, hoe de overtuiging onzer 
Identiteit, de herinnering aan onze vroegere 
kandigheden, en, vatbaarheden noodzakelijk 
maakt, die dit niet zal beweeren! 
__Indien het op gronden van redelijk betoog 
rust, wat wij hebben aangevoerd, met opzigt 
tot de verdere volmaking onzer verstandelijke 
vermogens in het volgende aanzijn, dan moeten 
Wij immers ook het herdenken kunnen blijven 
bewaren aan die vorderingen, welke wij aan- 
vankelijk gemaakt hebben? dan moeten wij im- 
mers weten, waar wij geeindigd zijn, om te 
weten, waar’ wij zullen aanvangen? behalve 
nog: dat het aanstaande even zeer altijd in het 
tegen 
