( 20) 
verstaanbaar schetsen ons derzelver redene= 
ringen hunne overtuiging, aangaande de blij- 
vende herinnering van het tegenwoordige leven, 
in het aanstaande? (%) k 
Daarenboven: indien wij ons zelven afvragen , 
welk denkbeeld wij vormen, van het doeleinde 
des volgenden levens, dan zullen wij wel een= 
stemmig verklaren, dat het, onder anderen het 
tijdstip der belooning of der straffe zal wezen, 
voor al het gene de mensch op aarde verrigtte, 
het zij goed, het zij kwaad. 
In de daad zoo oud als de dienst van God 
zelf is deze gedachte, en wie, die geen 
vreemdeling is in de schriften der Ouden, weet 
niet, hoe zij dezelve menigwerf „ onder welke 
zinnelijke bekleedsels dan ook, hebben voor- 
gedragen? (i) ook het Evangelie behelst op 
p meer 
(4) Treffend zijn hier de woorden, welke Cicrroaan CAro Ma- 
sor, in zijnen Leeluis s. de Senect, in den mond legt, Cap. 22, 
equidem efferor -— revocari en O preclarum - veniendum: vooral 
leze men hoe SocrArrs over dit onderwerp dacht in zijne bekende 
Apologie, bij Cic, Tusc. Queestt. Lib, 1. Cap. 41, eenstemmig 
met hem sprak, SENECA i7 Consolat. ad Marciam, Cap. 25. 
t 
() Zie Virc. AEN. Tib. G vs. 431-455. 638 sqq en C, G, 
_Henxe ad h, L in Excursa IT, Homer: Odyss. passim, In wel- 
ken zin Pr Aro zich van dergelijke dichterlijke voorstellingen be- 
dieu- 
