, 
meer dan eene plaats deze heerlijke, maar ook 
ontzettende waarheid, terwijl het genoegzaam 
zal zijn, ons hier te binnen te brengen, wat 
wij boven aangaande de zekerheid des toekom 
stigen oordeels, in verband met de onsterfelijk 
heid der ziel, uit de leer van Jezus en zijne 
Apostelen hebben aangevoerd. | 
En wat volgt nu uit dit aanwezen eener 
eenmalige billijke vergelding of straf? immers 
noodzakelijk het bewust zijn aan het gene men 
gedurende den tijd zijner aardsche inwoning ge 
dacht, gesproken en gedaan heeft; eene straf, 
wordt toch dan eerst billijk; eene vergelding 
erlangt dan eerst waarde, wannneer wij weten en 
beoordeelen kunnen , waarom wij gestraft wor- 
den, en weswegens ons eene belooning wordt 
uitgereikt: met andere woorden, het denkbeeld 
van belooning en straf sluit ook het denkbeeld 
| in ; 
diende, toont WirreNracH aan, ad Phzed. pag 318, over de 
gevoelens der Egĳĳptenaren kan men het een en ander vinden bij 
DE Pavw, Recherches Philosophiques sur les Egyptiens ct 
Chinois, tom. 2 pag. 226: duidelijker evenwel zich hieromirend 
te verklaren, dan eene zekere Pythagorische Wijsgeere TH EANO 
deed, kan men moeijelijk verlangen; waarlijk, zeide zij, het leven 
zoude eene vrolijke partij (eöwytx) voor de slechten zijn, die 
sterven, na zich aan allerlei kwaad te hebben overgegeven , indien 
de ziel niet onsterfelijk ware. Zie WurreEns, Diss. Teyl, laud, 
5, Á pag. 25. 
