( 22 \ | ed 
in van herinnering in het volgende leven aan 
onze tegenwoordige handelingen, het eenige 
dat wij tot dus verre betogen wilden : 
Gemakkelijk schijnt thans de beslissing te 
vallen, van het derde vraagpunt hetwelk hier 
op neder komt: | 
6 3. 
Of derhalve de We etenschappen ‚ die wij 
thans beoefenen, als dan niet geheel en al 
voor ons verloren zullen zijn?’ 
Behoedzaamheid in bepalingen, is evenwel hier 
het eerste en het noodzakelijkste vereischte. — 
Hoe ligt is men toch doorgaans geneigd, zich . 
het hemelsche al te zinnelijk voortestellen, en 
hoe gaarne helt men over om aardsch te den— 
ken en te redeneren over eenen stand, welke 
zoo veel van het aardsche verschillen zal! onbe- 
paald ten minste te willen beweren, dat alle 
huidige wetenschappen zullen overblijven, dat 
geene enkelde zal verloren gaan, ware te veel 
gewaagd, en zal niemand ligtelijk toestemmen. 
Hoe toch! indien eens vele kunsten en weten- 
tenschappen slechts tot de tegenwoordige 
huishouding behoorden, en alleen tot dit levea 
betrekking hadden? en, is dit niet van sommi- 
ge 
