(4) 
« wetenschappen, welke de mensch op aarde 
«beoefent, zullen geheel nutteloos voor hem, 
«in de toekomst zijn’ want waarschijnlijkheid , 
welke aan zekerheid grenst, hebben wij hier 
aan onze zijde. 
Eenen staat van voorbereiding voor de Eeu- 
wigheid noemt men dit levensgewricht, en niet 
zonder reden ; trouwens , onze bestemming brengt. 
het mede, ons te vormen voor de volgende 
„wereld, zoo ten aanzien onzer zedelijke, als 
onzer verstandelijke vermogens; (%) maar, indien 
nu iemand wilde zeggen, dat die ontelbare 
denkbeelden van verstandelijke beschaving , welke 
‘wij opzamelen (en uit loutere denkbeelden is 
elke bespiegelende wetenschap zaamgesteld) bij 
den dood ganschelijk zullen vernietigd worden ; 
dat wij er noch voor ons zelven, noch voor 
anderen, in de Eeuwigheid de minste vruchten 
van plukken zullen ; dat wij allen, bij ons ster 
ven, in eenen toestand van kinderlijke onnozel- 
heid, door de vaderlijke wijsheid Gods zullen 
gedompeld worden; dat eeuwige vergetelheid, 
een gordijn zal schuiven, voor alle aardsche 
veredeling des geestes; wat wordt er dan van 
dan 
(k) Behalve zijne verkregene kennis, neemt de mensch uit deze 
wereld niets mede, zeide Paro, Diss, Zeyl, cite p. 46e 
