* 
én) 
dezelve ook te weeg brenge ; taj tegenwoor- 
dige neigingen met andere zal doen verwisse— 
len, hoe zeer zij ook gereinigd en gelouterd mo= 
gen worden; waarom zouden wij ons dan be- 
droeven, door het norsche en stuursche denk 
beeld , dat die kundigheden, waarin wij wezen 
lijk voedzel voor verstand en hart mogen vin- 
den, of welke ons ongemengde en zuivere 
genoegens konden verschaffen, ons zullen ont 
nomen worden door Hem, die ons de neiging 
en bekwaamheid tot dezelve heeft ingeschapen, 
en wiens wil, omdat Hij de Liefde is, geene — 
andere kan zijn, dan deze: dat wij eens in zijne 
nabijheid, bij de hogere vorming van verstand. 
en hart zalig zullen zijn? waarom zouden wij 
dan ons aanwezen verbitteren door de gedachte: 
chet graf wordt eenmaal de verslindende kolk 
«van al het goede, groote en schoone, waar- 
«mede gij u zelven verrijkt hebt, daar verzinkt 
«hetzelve, en is voor u onherstelbaar verloren: 
«te vergeefs is het daarom’, dat gij aangespoord 
«door de hope eener zalige onsterfelijkheid, 
«uwen geest beschaaft en veredelt, want in de 
«aanstaande wereld staat een NrewrTonN en 
«Haurer gelijk met -den Caraïbe en 
« Kaffer, een BorernHAverE en pe Groor 
met 
