(38) 
«(op grond van zoo vele overdragtelijke gezeg. | 
eden) naauwkeurig-de plaats van het opont- 
«houd der zaligen.te bepalen, of de onder=_ 
wscheidene en «verschillende soorten hunner 
«genietingen, bezigheden en betrekkingen te 
« beschrijven, men tot droomen vervalt, die 
«hoegenaamd geenen grond hebben.” 
„Maar! zouden wij dan volstrekt niets van de 
toekomst kunnen zeggen ? zouden wij niet eeni- 
germate over dezelve kunnen redeneren, zonder 
bevreesd te zijn, van geheel en al de grenzen 
van het waarschijnlijk mogelijke te overschrijden 2 
zoude er zulk eene desharmonie tusschen ons 
huidig en eenmalig bestaan plaats grijpen, dat 
geene de minste berekening van het eene op 
het andere te makén ware? zouden wij, met een 
woord, zoo diep onkundig zijn van dien volgen— — 
den opvoedingsstand des menschen, dat elke 
gissing van zelfs ongerijmd, elk vermoeden 
buitensporig, elke gedachte omtrend _weten— 
schappen, die men hier tot verhooging van ons 
geluk ginds zoude kunnen beoefenen, raaskallerij 
verdiende ‘genoemd te worden? dit voorzeker 
schijnt ons toe helling tot een ander uiterste te 
zijn, en draagt onze goedkeuring evenmin weg : 
want zoude de Eeuwigheid dan zoo geheel en 
iT ad 
