(52) 
“an zijnen redelijken geest ontwikkeld, opge- 
scherpt en uitgebreid heeft. 
Maar hoe! zal men de waarde der bestendig 
heid met eenigen grond kunnen toekennen aan 
eene wetenschap, zoo vruchtbaar in verschil 
lende, en elkander beurteling verdringende 
stelzels? zal men, zonder zich belagchelijk te 
maken, willen beweeren, dat eene wetenschap 
in de eeuwigheid eenig voordeel zal aanbren— 
gen, welke men bekennen moet dat bij velen 
voor een groot gedeelte in bespiegelingen en 
veronderstellingen bestaat? zal men in goeden 
ernst durven staande houden, dat eene weten 
schap aanwezig zal blijven, over welker grond _ 
beginselen men getwist heeft van PrArTo en 
Arrsrorrues af, tot op Locke, en van 
dezen weder tot op KANT; zonder dat het 
moeijelijke pleit nog voor allen even voldingend 
is uitgewezen? (5b) zal in het rijk van licht 
en orde eene wetenschap zelfs geduld kunnen 
worden, welke op aarde slechts uitgedacht 
schijnt te zijn, om twijfeling en verwarring daar 
te stellen ? _ Het 
(B5) Zie Resultate dep Philosophische forschungen über die 
xatur der menschlichen Erkenntnisz von Praro bis KANT. 
Eine gekrönte Preiszschrift von D. Tu, Suabedissen, Mar- 
burg 1808, 
