Cis) 
iii “Vâk Onze gelukzaligheid. » Höë mied bij 
ós toeh zullen hebben bekwaam gemäakt ét 
bĳ voortduring miakén, om hen, die’ met otis 
züllen deelen in de- zaligheid des Heéinels, ván 
nat te zijn, door heti op te leiden tot kee 
fis en Gödsvérheerlijking, en hoe gelukkiger 
Wij daarin slagen, zoo veel te gelúkkiger zul 
_Tén wij ons zelven gevoelen bij de bewustheid, 
dat Wij beantwoorden ‘aaf onze heten 
door heil en zegen fondom ons te verspreiden 
en bevorderlijk aan de heiliging van Gods naam 
door zijne gezaligden te zjn (4). in 
Nevens de:theorie van onderwijs en opvoeding 
schijnt mij de beoefening van het schoone in de 
werken der Natuur en de voortbrengselen van 
kunsten en wetenschappen te moeten geplaatst 
worden onder die wetenschappen , welke ons ùí 
de eeuwiglieid. van bijblijvend nut zullen kunnen 
zijn, en daarom hier vooral ook onze behartie 
ging verdienen. e 
AO, | & Het 
(&) Ligtelijk konde ik hier. uitweiden in velerlei minder of - 
meer waarschijnlijke gissingen en bes iegelingen over het nut en 
genoegen, hetwelk de gêzaligden zand: kúnnen genieten ek het 
gebruik het welk zj zullen kuâhen Hákén van hunne ’vér. 
efne Bekwaamheid in Het oplèrden & Önderwijzên vän ânde- 
Fen. Dar daar dit hier mirddér té pas kömt ên tot té groote ite 
voerigheid aanleiding zoude gevén , 'ónthottde ik mij hiërvan &i Véra 
“Wijze âlleen tót somige tooneelen in die Scehen aus dem Gèis | 
terreiche von STILLING. x etri A 
