0 
Edele kunst! Neen! «de Ínsteller van on- 
«zen heiligsten Godsdienst heeft nimmer dezelve 
«afgekeurd, maar integendeel de hemelsche 
«vreugde ook onder zulke beelden voorgedra- 
«gen, waarin de muziek geene geringe. plaats 
« bekleedt” (ee), en wie weet, hoe zeer eens 
het plegtstatig gezang zijn hart gestemd hebbe, 
tot het betoonen der moeijelijkste gehoorzaams 
heid aan zijnen vader, in den jongsten avond 
“zijns levens! — (ff) 
Maar meer dan dit verschaft zij ons: zij is 
gelijk een Joodsch wijsgeer zich uitdrukt (2e) 
«de bron van alle zinnelijke genoegens, en ver- 
«eenigt in zich als in een middelpunt alle 
« mogelijke genietingen”: met onuitsprekelijke 
gewaarwordingen doorstroomt zij onze ziel, tast 
de fijnste vezelen des gevoels aan , ontrooft ons 
als het ware aan de aarde en het aardsche, 
verheft ons tot voor den. troon des Hoogstvol- 
maakten, en doet ons opgetogen en verrukt van 
zinnen iets gevoelen van het geen wij « godde- 
Ss clijk- 
(ee) Zie H‚, vAn AurneEnN, Mengelingen in proza en poëzij, 
pag: 185, 
(ff) Zie Matth, XXVI, 5o. 
(gg) Zie Mozes Mennersonn’s Philisophische Schriften, 
Tip. 84, in de Verhandeling über die Empfindungen, 
