Cf) 
; «lijk schoon” meeneù te moeten noemen: Edoch 
ik wil geen lofredenaar: dezer kunst worden; 
alleen vergunne men mij deze vraag: wanneer . 
wij in het volgende leven ook als zinnelijke 
wezens (Ah) bewerktuigd zullen zijn, en dus 
ook “zinnelijke gewaarwordingen en zinnelijke 
genoegens zullen kunnen genieten, (eene waar- 
heid welke noodzakelijk. uit het geloof eener 
eenmalige omkleeding met ligehamen voortvloeit) 
zullen wij dan zeggen en staande houden, dat 
de edelste, de schoonste, de reinste, de hart- 
verheffendste van alle zinnelijke gewaarwordin- 
gen, de toonkunst, ons onbekend zal blijven? Ì 
zullen wij dan beweren willen, dat wij voor 
die genoegens welke zij verschaft geheel koud, 
ongevoelig en onvatbaar: blijven zullen? Neen 
voorwaar! en, hoe zeer thans bij sommigen 
dat gevoel en die zin voor deze kunst nog niet. 
vn 
(Ah) Ofschoon ouze ligchamen in de volgende wereld edeler dan 
Pe 
onze tegenwoordige zullen zijn, zoo stellen wij ons dezelve nogtans 
als zinnelijk voor, waut wat een eigelijk gezegd geestelijk lig= 
chaam zij, kunnen wij bij geene mogelijkheid begrijpen; de uit- 
drukking côte mievmarins bij Pauuus 1 Cor. XV, 44, beteekent 
niets anders volgens het verband, dan een heerlijk, duurzaam, on= 
verderfelijk ligchaam: meu zie de voortreffelijke Verhandeling van 
J.F. N. Morus, in Diss. Phcoll, et Philoll, ad locum 1- Cors 
PAP 55-55. Edit, altera T. 1 p. 178, sqqe 
