RN 
entwikkeling zijner. gedachten aangaande een 
onderwerp , dat te allen tijde voor hem bekoor— 
lijk was en waaromtrent het dwalen zelfs aan 
genaam — misschien verschoonlijk is: hij 
zoude derhalve zijne pen nederleggen , en ein 
digen kunnen: dan, nog iets ten slotte, 
Indien de schrijver welligt hier of daar eene. 
stelling heeft geopperd, eene meening heeft 
voorgedragen, welke minder op hooge waar- 
sCchijnlijkheid dan op zijne eigene wijze van 
zien en gevoelen rust, zoo geschiedde zulks 
gewisselijk buiten zijn. weten en tegen zijne be 
geerte; daar hij zich verleer door eene herhaal 
de lezing en overdenking van het geschrevene 
heeft, pogen te overtuigen, van zich tot geene 
gevoelens te hebben laten verleiden, die, hoe 
uitlokkend ook, hem min bewijsbaar zijn voor- 
gekomen. ne 
Dikwerf dacht hij bij zich zelven, waarom 
weten wij dan toch zoo weinig van de gesteld 
heid des toekomenden levens? waarom is de 
mensch, op de grenzen van twee werelden ge 
plaatst, zoo onkundig van die der geesten, wel- 
ke hem nogtans eens tot zijn altoosdurend ver- 
blijf "val worden aangewezen ? maar! wanneer 
hij 
