( 79 ) 
«tijd is onzer voorbereiding; nog moeten wij 
chet juk der zinnelijkheid voorttorschen, om 
«onder heizelve beproefd, getoetst en geoefend 
«te worden; nog moeten wij onze algeheele 
«zwakheid als aardbewoners leeren gevoelen, 
cen erkennen dat wij op verre na niet volkomen 
cen voleindigd zijn, om des te vuriger, des te 
caanhoudender te leeren wenschen het eens te 
«worden. Eens moet de dag der volle vrijheid 
«naderen, als deze hut instorten, als deze 
« aardsche woning gesloopt zal worden: dan, 
«vaar dan heen, mijn geest, naar die eeuwige 
« Vrijheid! — met brandend verlangen toefde 
«ik U aanminnigste der dagen! Feestvolle dag! 
«Boozen mogen beven en zwakken treuren, 
«maar voor mij zult gij een dag van gejuich — 
«de dag mijner verlossing wezen! — _ 
« dan, mijn geest, verdiep u dan geheel in waar- 
cheid en bid Hem aan, die de Koning der 
« Waarheid is; Hem, de eeuwige bron, uit 
«welke wij waarheid, licht en leven zullen 
«scheppen (£4)!’ | 
Felicem — qui ista jam novit! 
| Seneca in consol. ad. Marciam ; 
Cap. XXV. in fine, 
(EE) Zie G,A, Trirrer, Erläaterangen der Theoretischen and 
Practischen Philosophie, (Frankfurt am Main 179:,) pag. 51á. 
