ee  * me 
ed 
wid 
es 
__ slachte wij behooren, 
nd 
(71) 
aan te heffen lied têr eere van Hem, die ons 
zoo wondervol gemaakt heeft, en tot wiens ge= 
Niet moeijelijk is hèt thans te bevroeden wat 
wij met deze voorgedragene denkbeelden willen 
j_ te kennen geven, en waarheen deze gedachten 
ons leiden moeten; namelijk tot. de stelling: dat 
indien wij ons op aarde toeleggen op de kennis - 
onzer ziel, en daarin zoo veel vorderingen mo- 
5 gelijk pogen te maken, wij ons op eene weten 
schap bevlijtigen, in welker verblijdende voort- 
zetting wij ons niet alleen: mogen verheugen, 
S maar die bij de heerlijke aantebrengene genoe— 
gens daarenboven ook ons hart zal stemmen 
À tot den lof des Oncindigen! — 
nk gef: 
Reine vreugd houden wij met regt voor, een 
gedeelte van het geluk, dat de zaligen beërven, zul 
len : zorgen en. bekommeringen achtervolgen, hier 
steeds den sterveling, en niemand is er, die 
zeggen kan zijn. leven steeds in ongemengd ge 
noegen te hebben doorgebragt. Ach! van hoe 
veel verdriet en nooden is het sombere. graf 
de eindpaal, en hoe waarachtig zijn de woor- 
den 
