(ná) 
lievendheid, welke in de Mozaïsche hoófdwet 
worden opgenoemd, en de verkrijging van dat 
duurzame geluk , waartoe Hij den mensch bren- 
gen wilde Math. XIX, vers 16—1g , Marc. X, 
vers 1719; Luc. XVIII, vers 1820, 
In het zedelijke verhaal van den oee man 
en Lazärus schrijft de Heer de gehoorzaam- 
_ heid aan Mozes en de Profeten, den Joden 
voor, als volstrekt noodzakelijk ter ghkontnmng 
dier onheilen na den dood, welke Hij in het 
woorbeeld. van LAzArus zoo levendig had ge- 
schetst; Hij voerdt te dien einde ABRAHAM, 
an dien: geest sprekende tot Lazarus. En uit 
des Heilands doorgaande denkwijze, welke 
Hij, in de-andere gesprekken, aan den „dag 
degt, volgt, dat hij de gehoorzaamheid aan die 
‘zuivere Godsdienstige en zedelijke voorschriften 
‘bedoelt, welke uit de schriften van Mozes en 
die eg Profeten daar op gegrond, zijn afte 
leiden. Lucas XVI vers 29-51, 
_ Letten wij vervolgens wederom op de ver- 
-klaringen. der „Apostelen. Welk eenen hoogen 
„prijs JacoBus bleef stellen op de wekelijksche 
“voorlezing der wet van Mozes in de Sijnagogen, 
niet tegenstaande hij van oordeel was, dat de 
“Heidenen van de onderhouding dier wet be- 
/ hoorden ontslagen te worden, volgens Hande- 
lin- 
