(92) 
de vrijspraak van zonde“-bij. God, door ‘het 
geloof in Jezus, en niet door de opvolging 
dier wet te verkrijgen, welke wij zagen , dat 
hij. in zijnen brief- aan de ‘Romeinen ‘zoo 
ĳverig verdedigde. Daar: toe dient zijne aan- 
haling def woorden, welke hij den Apostel 
Pernus te gemoet. voerde, toen deze, uit 
vrees voor de Joden, eene dubbelzinnige han- 
delwijze aan den dag legde en zich afzon- 
derde van hen, die tot het Joodsche volk: 
niet behoorden, met welke hij te voren ge- 
meenzaam had omgegaan (q). Ter inscherping 
dier zelfde leer dient zijne rede Hoofdst. III, 
vers 118 opgeteekend , welke hoofdzakelijk 
overeenstemt met die, welke hij voert in het 
vierde Hoofdst. van den voornoemden brief aan 
de Romeinen. Om nu van andere plaatsen 
in dezen brief aan de Galaten , waar in hij-ge- 
durig op. dit zelfde onderwerp nederkomt,. 
niet te. gewagen. 
„De behandeling van dit stuk gaf den Apos- 
tel; aanleiding tot de oplossing van een ander 
vraagstuk betreffende de oude Israëlitische wet, 
het welk al ligt, bij een voorstander van eene 
onbepaalde onderwerping der Christenen aan 
dezelve , moest opkomen, « Het vraagstuk is dit: 
(4) Men zie deze aanhaling H‚ IL, 143 
