103 ) 
zeer: verhuftig vans de hiesnijdente een beeld 
ontleént;:om aan té tootlen, dat men “in: “ket 
Christendom miete"Werd” ingelijfd. door” deze 
plegtigheid ® vande Israëlitische Godsdienst, 
maar door’ afstand «van « zonden” door “Jezus 
bewerkt, ‘waartoe’ men” zich; door „dens doop 
had latew: verbinden:” Wan” hier “voorts det 
hij “deze geestelijke “intijving door , middel van 
den doop; over welke hij, vers 12, breeder 
witweidt, en de- daar ‘mede gepaard gaande 
opwekking, als uit ‘eenen dood” van indie 
door derzelver, vergiffenis, voorstelt, als een 
gevolg van de afschaffing der Mozaische inzet- 
| tingen.” Deze afschaffing doet hij eigenaardig 
voorkomen onder het beeld eener uitwissching 
van het handschrift in inzettingen [be estaande; 
aj welk de Joden tegen zich hadden, en evnè 
wegneming wan het zelve uit hun midden, 
door het te nagelen aan het kruis (a). Dat 
“hj 
“ (a) Dit beeld schijnt te regt door pr Gaoor aldus opgehielderd 
te worden, dat hier de Mozaïsche wet als een schuld of lastbrief 
wordt voorgesteld, dewijl de Joden zich tot derzelver- opvolging 
verbonden hadden, dat deze schuldbrief wordt gezegd uingewis ! u 
te zijn; gdljk: dor eenen schuldeisscher geschiedt, om. de schuld 
kwijt te schelden; en dat het denkbeeld van dren brief’ aan ket 
puis te nagel ontleend zij van de gewoonte, op sommige plaat 
gen, en misschien toen ook in Azie, iu “wang, omt verouderde 
wetten ‚ mét spijkers te doorboten. Zoo waren dan de Joden vols 
de der zinnebeeldige td wt en met den dood v a 
KE EEVS 
