(38 ) 
‚Verschiidèna, wetten tegên bloedschande en 
onnatuurlijke’ wellust (#) gelden zoo duidelijk 
voor alle tijden en maatschappijen, dat ik bij 
_dezelve. niet, stil. sta. Vergelijk Mrcnaëris 
MMozaïsch recht athe Theil $ 111 en volg. 
Den dooven niet te schelden en dus, zon- 
der dat hij zich verdedigen kan, niet ten toon 
te stellen: noch den blinden iets in den weg 
te leggen, (w) waardoor hij zou kunnen vallen; 
zijn voorschriften. met het algemeene gevoel 
der menschelijkheid zoo zeer strookende, dat 
een ieder beseft, welk. een gruwel de overtre- 
ding van deze Mozaïsche wet, overal en altoos 
in het oog des hemelschen Regters zij. 
Heilig waren, ten alle tijde en bij alle vol 
ken, de grenspalen des akkers, en de zelve 
hstiglijk te verzetten was heiligschennis. Op 
| dit grondbeginsel rust ook de wet Deuteron, 
XIX ws. 14 beschreven; ofschoon zij bijzon 
der op de onschenbaarheid der eens gemaakte 
„verdeeling der landerijen onder de Israëliten 
doelt. Zij waarborgt aan een ieder de grootte 
van zijnen eigen akker en is, in zoo verre, 
overal geldig. 
Het schijnt niet te onpas hier melding te 
| fe velde 
(f)""Bij voorbeeld Levit. XVIII en XIX, 29. 
(4) Levit. XIX, 16. 
