(6) 
de vorige, bruikbaar en pondzakelijk voor an= 
dese. volken. à 
„Laat: mij slechts’ énige weinige proven van, 
deze. soort opgeven. dus in ov ba 
In het oog loopend is het se hi het’ 
welk ik, ter opheldering van “den “aard dezer 
wetten , meen te mogen ontleenen var de instelling 
der. vrijsteden werwaarts hij ; die’zonder opzet 
eenen doodslag begaan had, vlugten moest; 
om de bloedwraak te ontgaan. Num. XKXKV; 
Q—=15 en 22-28, verg. met Deut. XIX, 1rö, 
Deze instellmg steunt geheel op eene oude 
gewoonte; van’ de wroegstetijdew af;bij ‘de 
Hebréën', gelijk thans, nog bij: de vÁrabiorens 
in zwang gaande, welke ‘zoo spoedig “niet: uitsx 
geroeid. kon worden.» Volgens «deze gewoonte’ 
werd-aan eenen bloedverwant van eenen” vers 
moorden, niet alleen het regt toegekend , maar 
ook ‘hem als eenen pligt voorgeschreven ;-om 
het- bloed “van” zijnen naastbestaanden aan den 
moordenaar te wreken, Rusteloos was-de vers 
volging- uit ‘dit besef van pligt woortvlocijendei 
Nergens was de moordenaar veilig. > Eurwelk 
eene “wanorde “uit deze „overoude gewoonté 
somtijds: ontstond, wanneer. de, wraak „zonder 
vorm. van, regispleging ‚ in. hevige hartstogt, 
bij dine. zonder nadenken, werd uitge- 
Cr met! ; Îel ts WED el KEK eis Y Z 29 
