(32) 
„Vestigen wij eindelijk ‘nog: het oog op zijne. 
toelating, der- slavernij (d)), met welke eenige zij- 
ner wetten ter verzachting der nadeelen, uit de 
veelwijverij -ontspruitende, in het naauwste 
verband staan.” Wel verre dat Mozes de sla 
vernij, welke de menschheid zoo zeer. ver- 
nedert ,‚ onteert, onderdrukt, en belemmert, 
zoude hebben voorgestaan en bevorderd, too= 
nen zijne wetten rakende. de behandeling der 
slaven. ten duidelijkste, dat het niet dan nood- 
dwang ‚was uit de zeden en gewoonten dier 
tijden voortvloeijende, waardoor zijne toela- 
ting van eene slaafsche dienstbaarheid onder 
zijn, volk werd. veroorzaakt. Volgens zijne 
wet toch, mogt geen Hebreër tot eene altoos 
durende slavernij verbonden. worden, ten zij 
hij het zelf verkoos. Hij verbood ten streng- 
ste allerlei soort van mishandeling der slaven, 
zoo der vreemde als der Israëlitische (e). Hij 
zorgde. wel opzettelijk voor eene behoorlijke: 
waardering van hen als menschen, oorspronke= 
lijk , zoowel als hunne vrije natuurgenooten, 
naar Gods beeld gevormd. ‚Hij droeg. tevens 
zorg voor hunne wtspanning en genoegens, 
door de rustdagen uitdrukkelijk mede voor 
eelde | aloe kde Ae ME 
(d) » Deze toelating blijkt uit Levit., XXV, 4ámmáb, 
-(e) 'Zië, onder meer voorbeelden, Deut. XV, 1535, XXI, 
BOmmlá , KKIEF, 15) 16, hevit, KAV, Og 
