(60) 
drangreden ‚ dat de bezitting van het: hnas: 
‘sche land zoude moeten aangemerkt. worden 
als,eene. vrije gift van JEHOVA aan het arme’, 
in Egiĳpte zoo zeer onderdrukte volk, over 
hetwelk hij zich erbarmdhad „door het, uit 
Egijpteland uit te voeren. Deze Goddelijke 
erbarming over het gansche volk moest ; elk 
Tsraëliet, door zoodanige ontferming over eenen 
armen natuurgenoot, navolgen. Daar de Israêli- 
tische staat niet zoo zeer op den Koophandel 
‘als ‘wel op den akkerbouw. gegrond «was, kon 
het verbod van geene rente te heffen van eenen 
werarmden ingezetenen des lands, hetwelk: elders 
niet zoude kunnen gelden, hier. plaats vinden. 
Dit verbod zoowel als de drangreden. „was ger 
heel. Israelitisch. ‚ stond met de bijzondere, inrig- 
‘üng_ van dien staat in het naauwste verband (%), 
ik zou hier nog. kunnen. „gewagen: vande wet 
omtrent eene onderscheidene | kleederdragt,, 
Deu teron, XV ‚vs. 380. ex van, die, welke 
de ie der wet betreft, „Deuteron, 
VI, vs. d tot g, Deuteron. XI, vs. 1821. 
en “Ònder de verordeningen , door Mozes, voor 
het Israëlitische volk ‘gemaakt, welke slechts 
Vöor'eenen tijd vereischt werden , moeten z00- 
wrd gerangschikt worden , welke gedurende 
’s volks 
5 ( Hevitie. XXV, 48, 55-38, vergeleken Exel XXIF, 
98,25 ,,en Deuteron. XXII, vs. 19 en 20, 
