( 123 ) 
dier bevelen uit de Mozaïische grondwet, wél 
ke eenige hoofdsoorten ‘van onregtvaardigheid 
jegens den medemensch verbieden. Want dit, 
zegt hij, gi zult geen overspel doen, gi zult 
riet doden, gi zult niet stelen, gij zult geen’ 
valsch getuigenis geven, gi zult niet begeren, 
en zoo er eenig ander gebod is, wordt in dit 
woord als in eene hoofdsom begrepen (name= 
lijk) in dit: gij zult uwen naasten liefhebben 
als u zelven, hetwelk wederom een gezegde i is’ 
uit Eeviticus XIX, 18 ontleend, te gelijk ter 
opheldering van PAurus gezegde, en ter ‘sta 
ving van zijn gevoelen omtrent den geest der 
Mozaische wet dienende. Hij besluit: de liefde 
doet. den naästen geen kwaad, zoo is dan” 
de liefde de vervulling der wet. Hier bezigt’ 
hij dus het gezag der Mozaïsche wet zel- 
ve, om den Christenen te leeren, dat zij ge 
houden zijn om te leven naar den geest. der” 
menschenliefde welke die wet ademt. 
Op dezelfde wijze redeneert hij in zijnen. Di 
aan de Galaten, Hoofdst. V , 15—15,en wijst. 
vers 6, ter hintoni van het heil a Chris= 
tendoms alle kracht toe aan het geloof, door de, 
liefde werkende , verg. vers 18-25 en. 26, hk, 
waar hij zijne vermaning tot liefde sop bij, 
zonderheden: toepast. Van, hier dan. ook die, 
Ee schoo= 
