(140 ) 
moeten, getroosten. „Hij wil hun doen: gevóe- 
len ; dat. zij het volle regt hadden, om, op 
hunne reizen ter vestiging en. uitbreiding ée= 
ner: Christelijke gemeente; het noodige’ onder= 
houd te!verwagten van hen, voor wier zielen: 
heil zij alles verlieten. + ao oo vu | 
“Van hier dat'ook PoArus zijne \adhihg, dat 
Gad verordend heeft, dat, die het Euangelie 
verkondigen , ook van vhiét Euangelie_ Teven 
üikdrukkelijk vestigt op de Mozeischë wet, 
Deut. XXV, 4, eenen dorschenden Os zult gij 
niet vraa als hj dorscht (rn). De zelf= 
de stelling grondt hij op de instelling der’ Mò- 
zaïsche wet, Deut. XVIII, 1-8, dat de ge= 
ne; die de heilige dingen bedienen, van het hei- 
lige eten en die den altaar steeds bij zijn , deen 
den met den altaar ‚ v Gor. 1X5Ds verg. 1. ms 
Vs ahl iOene un er ove ob Ai 
__ Zoo wordt ook de wet van Mozrs gebezigd 
ter aanbeveling van het gebruik van twee. of drie 
getuigen. ter beslissing van alle belangrijke ge 
schillen. Zie: Math. XVIII, 15, 16 verg. 
Luc. XVII, 5,4, ren „Deut. XIX „Ayo; 
| ach ols; 
(2) Over dege wet raadplege men Mrcmáërrs Moi. oon 
Th. II, 6 128, 130, en vergelijke Th. III, 6 164. In het 
Milde Deel dezer Verhandeling viridt men de zedelijke ‘bedoelin- 
gee. van deze en soortgelijke wetten nader hae ‚ IÌde AR 
deeling, 1de tangen aogtot ob: badge An uiet ek 
