KD 
hen, voor Christenen niet verbindend gerekend 
worden, zoo blĳkt als van zelf, hoe nood- 
zakelijk het zij, volgens de bedoeling des Ge- 
_nootsehaps ‚ na te gaan, 1m hoe verre zich het 
gezag dier wettensuitstrekke (a). Om dit be- 
langrijke vraagstuk behoorlijk op te lossen, 
zal het dunkt mij nodig zijn, acht te „geven: 
dk 7 Op de Goddelijke wetten, door Mozes 
aan het Israëlitische Volk gegeven zelve. 
IL. Op de verklaring van Jezus en de Apos- 
telen ingaande het gezag, hetwelk’ aan deze 
wetten, in het Christendom, toekomt ;-en-het: 
gebruik aan te-wijzen, hetwelk re van hae 
wetten hebben gemaakt. | 
De behoorlijke ibid dezer beide stuk 
Ken ‘leid’ van: zelf 
IL Tot de bepaling der grenzen, bifinén’ 
welke het bedoelde gezag dier wetten moet ge 
acht worden beperkt te zjn. 
| EER 
krt 4 
( Daar het Genoatsehap Wel vitdrukkelijk vroeg naar r het ge 
zag der Goddelijke wetten door Mozes aan’ het * Israëlitische: Volk 
gegeven, niet. naar dat van Mozes zelven; en. naderhand duidelijk 
had te kennen gegeven; „dat, de, bedoeling, niet Was; Is Mozes 
even als Jezus onze wetgever ? Zoo meende ik dan ook deze vraag, 
wel te moeten onderscheiden wan een “andere: Is Mozas, en’ 200 
Jr, in-wat opzigt, nog de wetgever van Christenen ? 
