(54) 
_daarèntegen de wet Levitic. XXI ws. 18 en 59 
gegeven, dat, wie eenig vee doodt, het be- 
talen zal, stuk om stuk. | 
Een dief, die bij nacht inbreekt, straffeloos 
te mogen dooden; maar, zoodra de zon opge- 
gaan is, dit, niét zonder bloedschuld, te kun- 
nen doen, ì is eene in het oog ipdberide maatre- 
gel van voorzigtigheid, (q) die in geene maat- 
schappij ooit te onpas kan gerekend worden; 
eene uitspraak van het gezond verstand, het 
regt en de billijkheid, welke voor alle tijden 
geldt. Hoe bezwaarlijk zoude men toch des 
nachts, zijn goed en leven ooit kunnen bevei 
ligen ; indien men zich zelven geen regt mogt 
verschaffen met den dief, bij het inbreken 
in de duisternis, te-dooden. “Alle hulp van bui- 
ten is doorgaans afgesneden, alle regterlijke- 
vervolging hoogst moeijelijk ‚zoo niet onmoge= 
lijk, en de hoop, om zijn oogmerk ongestoord. 
te volvoeren en onbekend en ongestraft te blij- 
verni,” kan zoo ligt den dief tot moord ‘aanzet- 
ten , zoo hij niet zelf voorgekomen en gedood 
wordt, Waar pleiten ooit deze en soortgelijke 
redenen niet voor het regt, om den inbreeker , 
bij nacht, te mogen dooden? Breekt hij’ bij 
het daglicht in, zoo vervallen, meestijds, overal ,' 
de rederiën, waarom hem dood te B des 
hels: | Rens 
(q) Exod. XXII, 2, 3. Magee eneen 
