(169 ) 
deleer en het zuiverste regt. Door deze wordt, 
men somtijds daar , alwaar men zulks het minst 
verwacht, opmerkzaam gemaakt ‘op kleine bij- 
zonderheden, welke van het grootste aanbelang 
voor de zedekunde zijn, doch maar al te dik= 
wijls worden over het hoofd gezien. De oudheid 
en vreemdheid dezer Israëlitische volkswetten 
geeft hier aanleiding tot vele ongewone inzigten , 
en haar Goddelijke oorsprong zet aan de ze- 
delijke leeringen, die in haar liggen opgesloten, 
dezelfde achtbaarheid bij, welke de meer open- 
lijke uitspraken der zedewet daarvan ontlec- 
nen. Houdt men nu hierbij tevens weder in het 
oog’, dat de Goddelijke wetgeving van Mozes 
ten verheven doel had: de oprigting van eenen 
‚staat aan de dienst des eenigen waren Gods ge- 
wijd, ter wering der onder het menschdom alom 
heerschende afgoderij en zeddloosheid en ter 
verspreiding der echte Godsverecring en deugd 
betrachting „ ook onder andere volken ; zoò 
hebben deze Staatswetten van Israël , welke met 
dat doel in het schoonste verband staan, ook 
deswegens eene geheel bijzondere strekking tot 
opluistering der ware grondbeginselen van regt 
en zedelijkheid. De wijsgeerige beoefening dE 
zer oude volkswetten, moet gevolgelijk tot dat 
einde een licht verspreiden, hetwelk geen an. 
“ der 
