( 89e. > 
nogthans aande andere, wederom zoo vele over- 
eenkomst in geestelijke weldaden en daar uit 
voortvloeijende verpligtingen, dat ook deswe- 
gens de Mozaische wetten ter opheldering der 
maatschappelijke pligten der Christenen wel— 
ligt meer bruikbaars behelzen, dan men in den 
eersten opslag vermoeden zoude. Hoe veel ge- 
zag. kebben hier de wetten van Mozrs, wanneer 
men daarvan afscheidt hetgeen alleen op de Is- 
raëliten betrekking had ? 
Ontdekt men danlin dezelve niet vele Kelnë: 
rijke wenken , waaruit Christenen afnemen kun- 
nen, hoe het riatelhappalijk geluk ook bij hen 
behoort gegrond te worden op eene zuivere 
vereering des Opperwezens, gepaard met de 
feinste zeden ? Wordt het verband tusschen 
zoodanige vereering des eenigen waren Gods en 
bijzondere maatschappelijke pligten hier niet in 
‘het helderste. daglicht gesteld ? Ik wil hier niet 
wederom stil staan bij de hoofdwet der tien Ge- 
boden, maar verwijzen naar de uitbreiding dier 
Goddelijke vermaning , waarin de heiligheid des 
‚ Opperwezens. na te volgen, als een grondbegin= 
sel van zuivere zedelijkheid wordt ingescherpt, 
gelijk ik te voren;-heb- aangetoond. Van dat. 
grondbeginsel worden diergelijke maatschappe= 
lijke 
