(204) 
dat,eene Chritelijke Onlacheid niet misdoet, wan | 
neer zij, om soortgelijke hartsgesteldheid, als wel- 
ke Mozes bij deze wet inhet oog had, of om ande» 
ren redenen, ter voorkoming van grooter kwaad. 
de echtscheiding. veroorloofd, Dat dit somtijds 
eene pligtmatige voorzigtigheid is, en de schuld 
van zoodanige echtscheiding niet bij de Over 
heid ligt, maar bij hen, die zich van deze ver- 
oorloving bedienen, en dezelve door hunne ver- 
keerdheid , noodzakelijk hebben gemaakt, volgt 
immers uit deze wet, ten duidelijkste. 
Zoo zijn er vele wetten, die de slaven Beket. 
fen , welke, in eene maatschappij waar „geene, 
slavernij, geliĳk die, welke Mozes bedoelt , in 
zwang, is, niet bruikbaar zijn, en nogthans vele 
zijdelingsche en wel belangrijke wenken ter ber 
vordering: eener. regtvaardige,. zachtaardige, 
menschlievende behandeling der dienstbaren ber 
helzen, die met de Christelijke zedeleer bij uit> 
nemendheid strooken. Een slaaf of slavin, die 
vrij gelaten Werd, niet, zonder eervolle giften 
wan de kudde, van den dorscholoer ende pers 
kuip, van het geen waarmede de Heer hun God 
hen gezegend had, van zich te laten gaan, 
(e); niet met onredelijkheid over de slaven 
(e) Dent. XV, 13, 14 | 
