(206) 
de wetten van Mozes , in eene Christelijke maat- 
schappij, ter bepaling van bijzondere regten en 
pligten, of ter aanwijzing van zedelijke leerin- 
gen moet worden toegeschreven. Voegt men 
hierbij hetgeen boven reeds over het gebruik, 
door den Zaligmaker en zijne gezanten van deze 
wellen gemaakt, in vele bijzonderheden is 
opgemerkt ; zoo moet de groote uitgestrektheid 
van dit gezag ons helder in de oogen blinken— 
Het gezegde zoude nog kurmen worden toegepast 
op de wetten rakende den landbouw, de vee- 
boederij ,de zorg tegen besmettelijke ziekten en 
dergelijke, in het eerste deel dezer verhandeling 
aangevoerd, die, wel bezien, somtijds verras- 
sende lessen en leeringen, ter beslissing van het 
geen zedelijk goed en kwaad, regt en onregt 
is, in eene Christelijke maatschappij , in zich 
bevatten. Dan dit zoude mij te verre aflei- 
den. Ik meen nu voorts te kunnen volstaan 
met eene terugwijzing op de aldaar gegevene 
wenken. 
ma 
Zoo blijkt dan uit den oorsprong, den aard 
en de bedoeling der Mozaische wetten; uit de 
“verklaring van den Heiland en zijne Afgezan= 
ten, en uit het gebruik door hen van deze 
wetten gemaakt, dat zoodanig Ne, 
| eil— 
