pe 
NS 
pe ZEDELYKE OPVOEDING: 125 
moeten zy de belooning-het goede, ge= 
Iyk de fchaduw het ligchaem doen vol= 
gen ; en in tegendeel de ftraf het kwaedt 
onaffcheidbaer doen verzellen. Den 
Kinderen byvhet opwaffen „ naer mate 
van hun verftandt , onder het oog te 
brengen, welke verplichting zy hebben 
aen hunne Ouderen , van. wie -zy., 
naeft Godt, al hun heil -te wachten 
hebben „ is een noodzakelyke plicht, 
‘maer een plicht , die beter door da-. 
den, dan woorden gefchiedt. De Kin 
ders leeren deze opmerking uit onze 
daden trekken , wanneer wy die zoo 
aenleggen „ dat nimmer ons eigen be- 
lang , maer goedheit , liefde en wel- 
meenenheit in al ons doen doorblinkt. 
Doch gefchiedt onze vermaning door 
woorden , dan wordt zy meeft in den 
windt geflagen : Want in de eerfte 
jeugdt zyn de Kinders onvatbaer voor 
dezelven; en de kindsheit belet hun de 
fpeelzucht en dartelheit acht daer op 
te flaen 5 en de Jongelingen verbeelden 
zich alles der Ouderen plicht-te zyn. 
Het is hier mede gelyk met bejaerde — 
perfonen „ wanneer zy vele weldaden 
ontvangen , en de weldoener hun ge» 
durig hunne verplichting onder het oog 
brengt ; 
