6ö IV. VERH ANDE EL Ï NG OVER 
derhand „ wanneer -de“jarefi klimmen ; 
niet alleen buiten ftaet zyn om woor- 
delyk , maef’ ook om zakelyk iets in 
_hun geheügen- te prenten. Men zal 
ook byna altoos zien, dat zy die ge- 
_noodzaekt zyn vele dingen in hun ge- 
heugen te brengen, meer op de klan- 
ken der woorden , dan op den inhoudt 
der zaken tetten. Men behoeft der- 
halven niet ongeruft te zyn, dat de 
tydt der Kiideren onnut verfpilt-wordt, 
wanneer men hen inde eérfte Jeugde 
niets , en in de Kindsheit flechts wei- 
hige en eenvoudige zaken-in het ge- 
heugen doet brengen. Wil men, in 
het vervolg van tydt , dewyl dit toch 
de geniegenheie der meefte Ouderen 
fchynt te zyn , hun iets van buiten 
laten leeren ; men zal het met de ui- 
terfte voorziehtigheie moeten doen, 
en zoo wel op den aert, als de vermo- 
gens der Kinderen. te letten hebben. 
„Hier van regels voor te fchryven valt 
moeiëlyk , zoo echter eene langdurige 
opmerkzaemheit gehoor verdient, zou 
ik den volgenden weg aenwyzen. Dat 
men” van Kinderen , die een -fterk ge- 
heugen hebben , nimmer iets.dringen- 
de moet vergen 3; maer alles wat men 
van 
