DE ZEDELYKE OPVOEDING. 97 
uit volgt ‚ dat hy, die de kerels. eé- 
ner tael’ recht wil begrypen ‚ alvorens 
eene goede kundigheit in die fpraek 
moet hebben. Dit is de oorzaek , waer- 
om niet alleen Kinderen , maer zelfs 
Perfonen „die tot maännelyke jaren 
gekomen zyn , wanneer zy eene an- 
dere tael willen leeren , in wederwil 
hunner oplettenheit, verfcheidene ma- 
len tegen de reeds geleerde regelen zul- 
len zondigen; daer zy in tegendeel 
weinig zullen mistaften , in rêgels , 
die met de regelen eener tael’, die zy 
grondig verftaen , overeenftemmen. 
Wat voordeel zal het dan toebrengen, 
dat men hunne jonge herffens vervult, 
met eene aeneenfchakeling van moeië- - 
lyke regelen, waer van zy de redenen, 
_ noch de welluidenheit verftaen ? Dit 
“opgemerkt zynde, volgt ook van zelf, 
dat het vertalen uit onze tael’, in ee- 
ne die wy willen leeren , een moeië- 
lyk en weinig nuttig werk is. Want, 
op zyn beft genomen , “is het verta- 
len niets anders, dan een gedurig her- 
halen der regelen , welke de Leerling 
nooit in zyn eigen kracht , of eigen- 
aertig gebruik , verftaet; ten zy hy 
“die van de befte Schryveren ter rech= 
IX. Deel, a. Werh. G ter 
