zo “IV. VERHANDELING over 
plichten van Godt voorgefchreven 
wordt ; vergenoegt leven 5 ja , dat 
meer. is ‚dat ‘er ongebondene licht- 
miffen zyn , die zonder kommer , in 
de uiterfte vrolykheit vergenoegt fchy- 
nen. Maer zulken mengen de achte= 
loosheit en vergenoegzaemheit onder 
een „ en maken dus tuffchen deugdt 
en ondeugdt geen onderfcheid. _Al- 
les naeuwkeurig overwogen zynde , 
zullen wy bemerken , dat 'er geene 
ware vergenoegzaemheit is, ten zy 
dezelve de betrachting van onzen plicht 
ten grondflag hebbe: en-wie zynen 
plicht doet, noemt men -Deugdzaem, 
‘er volgt. derhalven „ dat. men , om 
Gelukkig te zyn „ Deug rdzaerù: zyn 
moet. 
S:_ VIE.’ Ook „wordt-’er, ter be- 
trachting’ van dezen plicht, eene rech- 
te kennis van het geene ons voors 
gefchreven wordt, vereifcht ; om dat 
men dikwerf befpeurt heeft, dat men- 
fchen ofte veel, of te weinig ter nacr- 
volging noodig oordeelden , men moet 
dan , om niet ginds en herwaerds ge- 
ingert te worden, zynen plicht ver. 
ftandig. betrachten. 
S. IX, 
