„pr ZEDELYKE, OPVOEDING. 145 
geer zy Mannen geworden zyn, de ge: 
dachten hunner Ouderen met recht’ 
kunnen zegenen , en van hun zeggen: 
Myne Ouders hebben my nooit ten onrechte 
eflraft „ maer aen hunne wyze tuchtingen — 
Job ik de befle geftelteniflen myner zseke 
verfchuldiot. Dan zult gy „ Ô Ouders! 
Kinders hebben, die u gehoorzaemheit 
en liefde zullen toedragen. 
S. LXXXIV. Ik beken , Zer is veel 
verftands noodig , om , wanneer de 
Kinders een ftrenge ftraf verdient heb- 
ben, die, op eene heilzame wyze, ter 
uitvoer te brengen ; naerdien de weg 
elk wel even na, maer niet even ge- 
maklyk: valt. Nimmer moet men zich. 
voor zyne Kinders als driftige en ligt 
oploopende menfchen vertoonen, noch 
veel minder als laf hartigen , die het 
kwaedt niet durven tegengaen. Om 
tuffchen deze twee klippen des onver- 
„hindert door te zeilen , zou men op 
de volgende wys met een Kindt , dat 
zich vergrepen hadt , kunnen hande. 
den. 
< 
$, LXXXV. Waneer de -misdaedt - 
van een Kindt eenen Vader of Opzie- 
ner 
