156 IV. VERHANDELING over 
en de onuitwisbare fchandvlekken van 
het Geflacht zyn. Hier van moet men 
vooral de zulken , die door het rei. 
zen hunne opvoeding luifter trachten 
by te zetten , naeuwkeurig onderhou- 
den ; hun, aentoonende , hoe uit de 
Schriften der Verftandigen blykt , dat 
men , dus handelende, zyn eer bevlekt, 
en geenszins verdeedigt : hun voorts 
duidelyk betoogende, hoe een knagend 
naberouw ‘den Overwinnaer geftaeg 
verzellen moet. Mogelyk zal de een 
of ander denken , moet men’ zich la- 
ten verachten , ‘bnteerén ‚ en voor 
bloodaerds gehouden worden? Geens- 
zins , maer men moet de gelegenheden 
vermyden , daer aenleiding tot het 
kwaedt gegeven wordt, onze verkee- 
ring maken met lieden, die zich op 
deugdt en wysheit toeleggen, zich nim: 
mer ligtvaerdig in een ‘anders zaek in- 
daten, geen befliffer van twiftzaken wil 
Jen zyn , eens anders oordeel niet ver: 
werpen ‚en hem voor anderen be- 
fchaemt maken, voorzichtig î in het {pre. 
ken zyn ,' zelden over zaken oordee- 
len , noch in kleeding, noch in verhe- 
venheit van gedachten zich boven an- 
deren verheffen, VOREN en gedien- 
{tig 
