1e IV. VERHANDELING over 
TONATAN, dië fpruit uit eene zuivre 
achting „op erkentenis gegrond , waer 
door zy de zinftreelende vermakelyk- 
heden kunnen laten varen, om in de 
hoogachting van zulke beminnenswaer- 
dige Ouderen te ftaen: Hoe zal men 
van eenen Jongeling, die , wanneer hy 
in gezelfchap is, door elke redevoe- 
ring die hy doet ‚ te kennen geeft wat 
tage denkbeelden hy heeft , hoe‘onbe- 
dreven hy in alle zaken is , hoe hy den 
tydt zyner jeugdt doorgebragt heeft ; 
en welke zyne opvoeding geweeft is: 
hoe , zeg ik , zal men van hem ver- 
wagten , dat hy, wanneer hy zyn ei 
gen, beftier in handen heeft, onder 
het gezelfchap van eene ry Jongelin= 
gen, niet wyzer dan hy, voorzien met 
eene goede beurs gelds , zich bemoeiën 
zal met de overdenking ‚ hoe hy zyne 
gangen zal richten om een gelukkig 
mentch te ‘worden ; naerdien hy , tot 
nu toe, geen ander geluk gekent heeft, 
dan het geen in de voldoening.zyner 
driften beftond? Niets is zekerer , 
wanneer het verftandt , van de eerfte 
jeugdt af , niet voor nutte overdenkin- 
gen vatbaer gemaekt is, dan dat men 
het in de LN te vergeeffch 
wacht. 4 
k ET * 
EE 
