OVER DE ANALOGIC, ENZ. 41 



dat ik over het zelvdc onderwerp gewerkt heb; 

 de betooging begind met dezelve denkbeelden 

 als de myne. Ik begin het als waarfchynelyk 

 te vinden , dat myn Vriend kennis van myn 

 vverk heeft gehad : de betooging gaat voort met 

 dezelvde redeneeringen te ontwikkelen tot aan 

 het einde toe , en myne gisfmg , dat is te zeg- 

 gen , de waarfchynelykheid , dat het zo is , 

 vermeerderd. Deze waarfchynelykheid komt 

 uit de Analogic voor, die ik vind tusfchen het 

 betoog van myn Vriend en het myne ? en die 

 uitloopt op de eenzelvigheid {identiteit') van 

 denkbeelden , en op die van hunne aaneenfcha- 

 keling , maar dewyl het in de Wiskunde niet 

 onmogelyk> is , dat twee lieden , volgens dezel- 

 ve grondbeginzelen , en dezelve vvyze van re- 

 deneeren , dezelve zekerheid op dezelve wyze 

 betoogen , is myne gisfmg geene zekerheid. Ik 

 fta op , en kryg myn handfchrift , en verzoek 



ver- 



la d^monflration ddbute par les rp^mes iddes que la mien- 

 ne ; je commence ^ trouver probable que mon Ami a eu 

 connoiflance de mon travail ; la c^nonftration continue- 

 developper les m^mes raifpnnemcnts jufqu'a la fin , & 

 mon foupgon , cVft-^-dire, la probability qu'il ell: jufte, 

 augmente. Cette probability refulte de \* Analogic que je 

 trouve cntre la d^monftrat'on de mon Ami & la mienne, 

 & qui fe r^duit a Fidencit6 des iddes & a celle de leur en- 

 chainement ; mais, vu qu'en Math^madques , il n'eft pas 

 impo^fihle que deux Perfonnes ayant les mmes princi- 

 pes , & la mme maniere de railbnner , d^montrent de 

 m^me la me'me v^rite , mon foup^on n'efl pas certitude. 

 Je roe leve & vais prendre iron Manufcnpt , puis je pne 



C 5 mon 



