OVER DE ANALOGIE, ENZ. 191 



werking konde verklaaren, overeenkomftig met 

 de algemeene Wetten der Werktuigkimde 5 en 

 met de algemeene eigenfchappen der ftoffe, die 

 zoude de waare oorzaaken der Verfchynzelen 

 kennen. Maar zoo verre is de menfchelyke 

 kundigheid niet gevorderd : en , men twyffeld 

 met reden , of zy ooit zoo verre komen zal : 

 want de eigenfchappen der ligchaamen, die dik- 

 wyls genoeg voorkomen , en meer of minder 

 algemeen zyn , gelyk de Zwaarte , de Veer- 

 kracht 5 en veele andere 5 zyn noch door geen 

 werktuigelyke reden klaar en duidelyk openge- 

 legd. Schoon men niet kan twyffelen , dat ten 

 minften zommigen eene werktuigelyke dorzaak 

 hebben. Jaa men heeft zelvs tot noch toe niet 

 alle de Verfchynzelen , tot deeze hoedanighe- 

 den , die byvoegelyke ^ftwntfftrte ) mogen ge- 

 noemd worden, kunnen herbrengen. De Wys- 

 geeren nochtans meenen, dat het hen vry itaat 



te 



busque materiae univerfalibus, ex corporum figura, flruc- 

 tura, 6t impulfu explicare poflec, is veras PhcenomenoruiTi 

 caufas cognitas haberet. At necdum eousque pervenic 

 humana cognitio , imo merito dubicatur an unquam per- 

 ventura fit ? Proprietates enim ipfae fat is obviae , magis , 

 minusque univerfales , quales funt gravitas , elaflicitas , 

 & multag alis , a nemine adhucdum funt Mechanica ra- 

 tione fatis perfpicue & fufficienter explicate, licet con- 

 nullarum faltem adefle cauflas Mechanicas non^posfit du- 

 bitari. Imo nee omnia Phcenomena ad qualitates has , 

 qus fecundariqe dici queunt , reduci adhucdum potufc- 

 runt. Licere tamen (ibi putant Philofophi tentare utruin 

 Phenomena ex causfis quibusdam vel m fenfus incurrenti- 



bus ? 



